همکنون...

 

- بگیرش!
- این چیه دیگه؟
- نمی بینی؟ یخه!
- یخ باسه چی؟ اب سرد کن که همه جا هست!
- اه، من که آب یخ نمیخوام!
- پس چی؟
- این دیوار رو می بینی ! با این از اول تا آخرش یه خط بلند میکشی!
- اووووووووووو  این دیوار که خیلی درازه من آخرش رو نمی بینم!
- کارت رو انجام بده !!!

شروع کرد یخ رو روی دیوار کشیدن .

 

همکنون...

  - مدادت رو بده!
  - براي چي ميخواي؟
  - كارش دارم . بده!
  -  تا نگي چيكار داري نميدم.
  - با مداد چيكار ميكنن؟ باهوش!
  - اما تو كه كاغذ نداري؟
  - كاغذ نميخواد !
  - نميدم!

مداد رو از دستم كشيد . راست ميگفت كاغذ نميخواد. شكستش!تنها كاري كه با مداد ميكنن شكستنه!

 

 -خرابش کن
 -چی رو؟
 -نمیدوونم!
 -پس چی میگی؟
 -آخه اذیتم میکنه!
 -چی؟
 -نمیدوونم،خرابش کن!
 -چی؟
 -نمیدوونم...

  همکنون...

آقا -اه بازم یادم رفت قراره که فمنیست باشم - خانم ! اینطوری نمیشه ! چی چطوری نمیشه؟ خوب همین که من میگم دیگه  . هر روز دارم به این فکر میکنم ( دوباره بحث رو عوض نکن : آره من فکر کردن بلدم با پاهام فکر میکنم ) که یعنی چی؟  یعنی چی که ما اینقدر تلاش بکنیم مثلا یکی این همه درس بخوونه تا نفر اول کنکور بشه ! مگه تا حالا کسی نفر اول نشده؟ اوووووووووووووو چند سال کنکور برگزار شده؟ همه ام نفر اول داشتن این یه عنوان تکراریه! یا قهرمان المپیک شدن ! یا حتی خیلی فراتر از این به درگاه خدا نزدیک شدن این هم تکراریه! . دنیا هیچ چیز جدیدی نداره همه چیزش قبلا تجربه شده! و البته فراموش شده ! دیگه کی به تختی فکر میکنه مگه روز ۱۷دی ماه ؟ یا کی هنوز یادشه نفر اول کنکور سال ۸۰ کی بوده؟
نه اینجوری نمیشه باید یه چیزی پیدا کرد که منحصر به خود باشه!  که فراموش نشه !حالا چی؟